KUM VE TAŞ

Bir hikaye iki arkadaşın çölde yürüdüğünü anlatır. Yolculuğun bir noktasında bir tartışma olur ve biri diğerine tokat atar. Tokadı yiyenin canı acır ama bir şey söylemeden kuma şöyle yazar:

“BUGÜN EN İYİ ARKADAŞIM BENİ TOKATLADI” .

Bir vahaya gelene kadar yürümeye devam ederler ve suya girmeye karar verirler. Tokadı yiyen bataklığa saplanır ve boğulmak üzereyken arkadaşı tarafından kurtarılır. Ve kurtulduktan sonra bir taşa şöyle yazar: “BUGÜN EN İYİ ARKADAŞIM HAYATIMI KURTARDI”.

Tokadı atan ve hayat kurtaran sorar: “Canını acıttığımda kuma yazdın, neden şimdi taşa yazıyorsun?”

Diğeri cevaplar: “Biri canımızı yaktığında kuma yazmalıyız ki bağışlama rüzgarı onu silebilsin, ama biri bizim için iyi bir şey yaparsa taşa kazımalıyız ki hiç bir rüzgar onu silemesin.

“ACILARINIZI KUMA, İYİLİKLERİ de TAŞA YAZMAYI ÖĞRENMELİYİZ”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *